Herşeyi Geri İstiyorum!

Nereye Gideceği Bilinmeyen Kelimelerle Yola Çıkmak, 
Gözlerdeki Güvercinleri, 
Saçlardaki Serçeleri Uçurmak, 
Adını Yüreğinden Silip, 
Bu Aşkın Sonuna Nokta Koymak, 
Hiçte Kolay Değildi... 
Artık Onun Gözlerinde Ne Kendimi Bulurum, 
Ne Ömrümü Uğruna Savururum... 
Artık O; 
Ne Suskunluğuyla Konuştuğum, 
Ne de Rüyalarımdan Koparamadığım... 
Ben mi? 
Hala Aynı Duraktayım,  
Ama Kimseyi Beklemiyorum!
Yüreğim mi? 
Onu Hiç, 
Ama Hiç Dinlemiyorum! 
Önce Kalbimin Ortasında Sonlar Biriktirdim, 
Sonra Günlerce Bir Aşkın Ölüşünü Seyrettim! 

İfadesiz,
Soğuk Yüzüyle, 
O Artık Gökkuşağının Yedi Rengi,
Yutkunmak İstediğim Nefesim Değil... 
O Artık Öyle Karanlık ki!
Ne Saklım,
Ne Yasaklım,  
Ne de Ölümüne Tenham!

Sevabıyla...
Günahıyla... 
Yüküyle... 
Tasasıyla  Onu Ona Bıraktım...
Silkindim,
Kendime Geldim... 
Gönüllü Kölelikten Kendimi Azat Ettim! 

Sonunda Anladım! 
Sığındığım Yanlış Bir Gölgeymiş...
Gelmemiş Birine Git Demek, 
Dilsiz Birine,
Susma!
Konuş! 
Demek Gibiymiş...

Sonunda Anladım! 
Kendine Bile Sadakatsiz, 
İçi Paslanmış,
Gündelik Duygulara Esir Olmuş; 
Gün İşığında Bile Ruhunu Bulamayanları,
İnsan Rolü Yapmaya Çalışanları Değil, 
İnsan Gibi İnsanları Seviyorum... 

Aydınlık Günlerde Artık Bedenim... 
Yeni Bir Aşka, 
Yeni Bir Umuda, 
Yeni Bir Hayata Merhaba Diyorum... 
Sevgi Dolu Satırlarımı, 
Virgüllerimi, 
Noktalarımı, 
Herşeyi Geri İstiyorum!