Suç Değil

Sevmişsen, 
Özlemişsen, 
Bir Fırtına Kopar; 
Önüne Geçilmesi İmkansız Olur... 
Sevda, 
Hasret, 
Özlem Fırtınası Gözlere Dolar... 
Ama Çare Değildir İmkansızı Hatırlayarak Yaşamak, 
Özlemlere Sığınarak, 
Zamanın İçinde Kaybolmak… 

Her Kadın Gibi Senin de İdeallerin Vardı, 
Mutlu Olmayı Bekleyişlerin... 
Neler Bekledin Yaşamdan? 
Neler Buldun?! 
Biliyorum, 
Kimse Anlamadı Seni... 
Göremedi İçindeki Enkazı... 
Duyamadı Gözlerindeki Sessiz Çığlığı… 
Geceye Bıraktığın Duaları... 
Sen Hep Yalnız Güldün, 
Yalnız Ağladın... 
Yalnız Sevinip, 
Yalnız Hüzünlendin... 
Oysa Geceler Çok Uzundu, 
Dertlerin Ağır, 
Yorulmadın mı Güçlü Görünmekten? 
İçin Cam Kırıklarıyla Doluyken, 
İyiyim Demekten? 
Oysa; 
Gönülleri Yakan, 
Akılları Baştan Alan, 
Bir Bakışa, 
Bir Gülüşe Esir Eden, 
Duyguları Birleştiren, 
Elleri Birbirine Kenetleyen, 
Ateşten Daha Sıcak Aşk Yoksa, 
Ne Önemi Var ki İlkbaharların? 

Bütün Hayallerin, 
Rüyaların Bitmeden, 
Umutlarını Tüketmeden, 
Uzayıp Giden Gölgeleri Aklına Getirmeden, 
İç Çekişlerinin Sesini Dinlemeden, 
Sözcüklerin Fırtınasında Üşümeden, 
içinin Düş Yaprakları Dökülmeden, 
Yarınların İçinde Kaybolmadan; 
Yüzünü Güneşe, 
Ruhunu Ateşe, 
Yönünü Sevdaya Dön... 
Uzat Ellerini, 
Avuçlarının Sıcaklığında Yan, 
Ki, 
Gecelerine Düş, 
Karanlığına Gülüş, 
Gönlüne Ebedi Arkadaş Olsun... 
Ki, 
Ellerini Uzattığında Tutabilesin... 
Nefesini Koklayabilesin... 
Gözbebeklerindeki Dünyada Kaybolabilesin... 

O Kadar Yakınında ki; 
Aldığın Nefes, 
İçtiğin Su, 
Bastığın Yoprak Kadar… 
Aynı Gökyüzünü Paylaşıp, 
Aynı Mevsimi Yaşayıp, 
Aynı Havayı Kokladığınızı Unutma... 

Çöldeki Susuzluğun Çaresi Su Değil midir? 
İçindeki Bitmeyen Hüzün, 
"Tamam" Demesin Gönlüne... 
Bir Kez Daha Yalancı Baharlara Teslim Etme Umutlarını...  
Bil ki; 
Hep Kendini Yenileyen, 
Masal Tadında Bir Aşk İstemek Suç Değil... 

Akşam Olmadan, 
Güneş Batmadan, 
Şiirler Susmadan, 
Uzat Ellerini... 
Pencerenden Baksan Göreceksin... 
Elini Uzatsan Tutacaksın... 
Paramparça Edeceksin Sessizliği...