Bu İşte Bir Yanlışlık Olmalı!

 Hayret! 
Artık Gülüşüne Hasret Uyanmıyorum Sabahları... 
Simsiyah da Değil Gözlerimdeki Sensizlik... 
Ne Gözlerimden Çağlayanlar Akıyor, 
Ne de Ruhum Aşk Makamından Nağmeler Çalıyor...  
Kara Bulutlar Gibi Hüzün de Çökmüyor Yüreğime... 

Hayret! 

Ruhumda Besleyip, 
Can Evimde Büyütmüyorum Seni... 
Aldığım Nefesim, 
Avaz Avaz Sesim de Değilsin... 
Ne Gelişin Ömrümün Baharı, 
Nede Gidişin Ömrümün Son Yaprağı... 
Prangalarla Bağlı Ayaklarım Çözülmüş... 
Belkilere, 
Keşkelere Mahkum Değil Artık Kelimelerim... 

Korkma! 
Artık Yanaşmaz Limanına Sevda Gemim... 
Dokunmaz Yandıkça Yakan Yarana... 
Dinsin Yüreğinde Kanayan Sızı... 
Baksana Koparmışım Ruhumu Saran "Sen" Damarlarını, 
Gömüşüm Seni Yüreğimin Mezarına! 

Korkma! 
İçimin İççekişleri Yorgun Düşse de, 
Artık Sığınmam Kollarına!  
Yüreğinin Gözbebeklerine Bakarak, 
Adımı Fısıldayan Esintiler Göndermem Rüzgarlarla Sana! 

Çünkü,

Ne Zihnimde Adın, 

Ne Bedenimde Kokun, 

Nede Kulağımda Sesin Var... 

Hayret! 

Ne Ateşler Yakıyor Benliğimi,

Ne Karanlıklar Sarıyor Ruhumu...

Eskisi Gibi İçim Yanmıyor, 

Gözyaşlarım Sel Olup Akmıyor... 

Gitmiş Yürek Ç̧ırpınışlarım, 

Bitmiş Hasretten Sana Ölüşlerim...

Gün Akşama Kavuşmak İçin Nasılda Aceleci... 
Yağdı Yağacak Neredeyse Hüzün Üzerime... 
Bu İşte Bir Yanlışlık Olmalı!
Büyük Bir Yanılmışlık!