Sancılı Bir Gökyüzü!

 Gönlümün Sokakları Öylesine Karanlık ki; 
Umutlar, 
Sevdalar, 
Hayaller Eksem de Gönül Toprağıma, 
Bir Türlü Yeşermiyor, 
Güneş Gün Doğumuna Geçemiyor... 
Ruhum Göç Hazırlığına Başlarken, 
Önce Sağanak Bir Yağmur Başlıyor, 
Sonra Deli Bir Rüzgar Esiyor, 
Bir Gemi Batıyor Uzaklarda... 
Güneş Karanlığa Küstükçe, 
Zindanıma Bir Enkaz Daha Bırakıyor... 
Mazinin Peşine Takılsam, 
Yüzümde Sancılı Bir Gökyüzü Oluşuyor... 
Hayatım Çözmeye Çalıştıkça Değişen, 
Değiştikçe Zorlaşan Bulmacaya Dönüşüyor... 
Mısralarım, 
Hasretim, 
Kaderim, 
Yalnızlığım,
Ölüm Var Diye Fısıldıyor!