Hissediyorum Yalnızlığını

 Yine Hüzün Senfonisi Çalmaya Hazırlanıyor Ruhun... 
Hissediyorum Yalnızlığını... 
Kalabalıklar İçindeki Issızlığını... 
Sessizliğin İçinde Yankılanan Çırpınışlarını... 
Duyuyorum Yüreğindeki Cam Kırıklıklarının Çıtırtısını... 
Zamanla Yarışlarını... 
Mekanla Savaşlarını... 
Yürüsen Düşüyor, 
Düşsen Kalkamıyorsun... 
Ağzını Açacak Halin de Yok, 
Konuşamıyorsun... 
Yazdığın Satırlarda, 

Kendini Bulamıyorsun... 

Kelimelerin Cümlelerinin İçine Sıkışmış... 

Sadece Kendini Aydınlatan, 

Deniz Fenerine Dönüşmüşsün... 

Ayakların Yorulmuş, 

Ellerin Üşümüş... 

İçinde Dökülen Yapraklar, 

Karlar, 

Fırtınalar, 

Hayatını Siyah Bir Sayfaya Çevirmiş... 

Öyle Uzak Kalmışsın ki Gökyüzünün Mavisine, 
Kokusuna Hasret Kaldığın Sıcaklığa, 
Renklerin Bile Mahkum Kalmış Siyaha... 
Sanki Uçurtmalar Götürmüş Ümitlerini... 
Ah! 
Ɲe Çok Yormuşlar, 
Fazlasıyla Yıpratıp, 
İçten İçe Eskitmişler... 
Bir Varmış Bir Yokmuşların Kıyısında Yaşatmışlar Hayatı... 

Biliyorum Yorgunsun... 

Yalnız,

Yapayalnızsın... 

Kendine Neyin Bedelini Ödetiyorsun?

Bir Varmış Bir Yokmuşlar Yok!

Elinin Tersiyle İt Karanlığı, 

Duyma Feryatlarını...

Var Olduğun İçin... 

Yaşadığın İçin... 

Nefes Aldığın İçin, 

Kır Zincirleri Ortasından... 

Kapatma Gönül Pencereni... 

Kaldır Gönlüne Bağladığın Prangaları... 
Aç Kapılarını Deli Rüzgarlara... 
Korkma Sevmekten... 
Ürkme Sevilmekten... 
Hissediyorum,
Duyguların Sıcacık; 
Duygularını Terletme... 
Umutsuzluğu Umut Yaparak Bekle... 
Susma! 
Cümlelerin Dudaklarda Kalmasın, 
Kelimelerin Hayatlara Kök Salsın... 
Bu Hüzün İçindeki Karanlıkta, 
İçindeki Yalnızlıkta... 
Unutma!
Uçurtmalar Karanlıkta Uçmaz... 
İnan Bir Ömür Yetmez, 
Senden Bir Tane Daha Bulmaya...