Ben Seni Bilirim!

 Seni Sevmek; Ne Yapacağını Bilememek... 
Yerli Yersiz Düşlere Gizlenmek... 
Sana Koşmak, 
Seni Aramak, 
Sana Yorulmak, 
Ama Sana Kavuşamamak, 
Senden Uzak Kalmak... 

Sen Hiç Duydun mu Yürek Çarpmalarımdan Sonra Oluşan Sen Tınılarımı? 
Kalbimdeki Düşünceleri, 
Gönlümden Geçip Gidenleri? 
Sen Hiç Gördün mü Özgürlüğe Uçmaya Çalışan Kanatlarımı? 
Odamın Duvarlarına Çarparak Dökülen Umutlarımı? 
Esen Rüzgarlara Sesimin Karışmalarını? 
Ama Ben Seni Bilirim! 
Bilirim Sis Çökmüş Karanlık Gecelerini... 
Örselenmiş Yüreğini... 
Gri Hüzünlerini... 
En Soğuk Günlerini... 
Gözünün Yaşlarını... 
Saçının Aklarını... 
Mutluluklarındaki Yalnızlıklarını... 
Gecelerinin Esrarında, 
Boynu Bükük Bekleyişlerini... 
Gözlerinde Mutluluk Öldükçe, 
Yüreğini Kendi Mezarına Defnedişlerini... 
Bilirim işte, 
Gidenlerin Sana,
Kalanların Bana Benzediğini... 

Masum Bir Çocuksun Aslında, 
Zor Geliyor Yarınlar Sana... 
Yüreğine Esen Vakitsiz Rüzgarlar, 
Üşütüyor Seni Olmadık Zamanlarda... 
Uzaklaşıp Giden Gölgeler, 
Her Şeyi Siliyor Gözlerinden... 
Ayakların Hasret Çölünde
Bir Adım Bile Taşıyamıyor Seni İleri! 
Duyguların Yaralı, 
Hazan Mevsimlerine Yenilmiş Yüreğin... 
Böyle Devam Edersen,
Kimsenin Gönül Toprağında Yeşeremezsin!