Zifiri Karanlık Suskunluğum...
Derin İç Çekişlerde,
Her Nefesim Yorgunluk...
Bazen Gecenin Kederli Bakışı Olurum,
Bazen Uykusuzluğu...
Bazen Vakitsiz Gülüş Olurum,
Bazen Özlemin Gözyaşı...
Geri Gelmeyecek Günlerin Kıyısında,
Kendini Azaltan Yarınlarda,
Her Dakika Biraz Daha Azalarak,
Kendimi Büyütürüm...
Ölmek mi?
Kolay...
Zor Olan Yaşamak...
Gecenin Kuytusunda,
Gölgeni Dahi Acıtan Dokunuşlara Direnmek...
Zamanın Avlusunda,
Beklemenin,
Direnmenin Öyküsünü Yazmak...
Sustuğunu,
Söylediğini Saklayan Bir Zindanda Yaşamak...
Ertelenmiş Mavileri,
Umudun Rengini Gecelere Satmak...
Sonrası
Peşin Satın Alınan Bir Avuç Keder!
Ağlayabilmem İçin Biraz Acı!
Direnebilmem İçin Biraz Sancı!
Göründüğü Gibi Değil Hiçbir Şey...
Kolay Olmadı Zincire Vurmak Sevdaları...
Birisiyle Aynı Rüyayı Görürmüyüz Bilemem,
Sevmek,
İstemek,
Özlemek,
Hiçbiri Yok Bende...
Kimseye Ait Değil Ellerim,
Sözlerim,
Kalbim!
Kalın Kar Örtüsü Altında Umutlarım...
Takılmıyorum Artık Olanlara...
Hayat Ne Getiriyorsa Yaşanıyor Nasıl Olsa...
İçimdeki Büyük Eksiklikleri Attım Bir Kenara...
Beklentisizce Sürükleniyorum Yarınlara...
Gülüp Geçiyorum Artık Zamana...
Derler Ya,
Taş Yerinde Ağırdır,
Ben Artık Sevmelere Körüm,
Hem de Sağır...
Bana Sadık Kalan Dostlarımla;
Sigaram ve Yalnızlığımla Baş Başayım...
Ben Aynıyım...
Bırakamadım Sigarayı Hala...
Kimseden Daha Eksik Değilim,
Acılarından Daha Fazla da Değilim...
Sadece İçimdeki Boşluk Daha Büyük …
Çok mu “Yenik” Duruyorum?
Suçlu Kimdi?
Kim Daha Masumdu?
Duyan mı?
Haykıran mı?
Neydi Ayrılık?
Ölmek mi?
Yaşamak mı?
Yoksa Kimliksiz Bir Yokluğa Karışmak mı?
Kimdi Gidenler?
Gecenin Rengine Bürünenler?
Ya Dönmeyenler?
Sancıyı Tenlerde Biriktirenler?
Hayattan Daha Kaç "An" Çalabilirim?
Kaç Bakış Yüklenebilirim Omuzlarıma?
Kaç Tebessüm Daha Biriktirebilirim Avuçlarımda?
Soruyorum Kendime...
Bir Kez Daha Düşünüyorum...
"Yarınım Var mı Benim"...
Yine Kararsızım…
Yönsüz Akşamlara Susarken,
Yarım Kalıyor Yüzümde Beliren Gülüş...
Sesimde Titreyen Tını,
Bakışlarımdaki Öfke,
Dilimdeki Kahkaha,
Yüreğimdeki Dua İle
Daha Kaç Sustuğum Kadar Çığlık Borçlanıyorum Hayata?
Varmak İstediğim Yerde Değilim
Vurmak İstediği Yerde Değil Gölgem...
"Bir Şeyim Yok,
İyiyim" Desem de,
İki Soru Bir Cevap Değil Bende...
Hiçbir Şey Aynı Değil...
Dudaklarım Sus Yorgunu...
Gün Gelir Değişir Elbet Zaman...
Korkuyu Yener,
Umuda Ulaşırım,
Anlarım O Vakit Solumda Duran Sızıyı...
Bir Tutam Cesaret,
Biraz Umut Doldururum Ceplerime...
Bulutlardan Bir Tutam Mavi Koparır,
Silerim Hazan Rengi Sancıları İçimden...
Derin İç Çekişlerde,
Her Nefesim Yorgunluk...
Bazen Gecenin Kederli Bakışı Olurum,
Bazen Uykusuzluğu...
Bazen Vakitsiz Gülüş Olurum,
Bazen Özlemin Gözyaşı...
Geri Gelmeyecek Günlerin Kıyısında,
Kendini Azaltan Yarınlarda,
Her Dakika Biraz Daha Azalarak,
Kendimi Büyütürüm...
Ölmek mi?
Kolay...
Zor Olan Yaşamak...
Gecenin Kuytusunda,
Gölgeni Dahi Acıtan Dokunuşlara Direnmek...
Zamanın Avlusunda,
Beklemenin,
Direnmenin Öyküsünü Yazmak...
Sustuğunu,
Söylediğini Saklayan Bir Zindanda Yaşamak...
Ertelenmiş Mavileri,
Umudun Rengini Gecelere Satmak...
Sonrası
Peşin Satın Alınan Bir Avuç Keder!
Ağlayabilmem İçin Biraz Acı!
Direnebilmem İçin Biraz Sancı!
Göründüğü Gibi Değil Hiçbir Şey...
Kolay Olmadı Zincire Vurmak Sevdaları...
Birisiyle Aynı Rüyayı Görürmüyüz Bilemem,
Sevmek,
İstemek,
Özlemek,
Hiçbiri Yok Bende...
Kimseye Ait Değil Ellerim,
Sözlerim,
Kalbim!
Kalın Kar Örtüsü Altında Umutlarım...
Takılmıyorum Artık Olanlara...
Hayat Ne Getiriyorsa Yaşanıyor Nasıl Olsa...
İçimdeki Büyük Eksiklikleri Attım Bir Kenara...
Beklentisizce Sürükleniyorum Yarınlara...
Gülüp Geçiyorum Artık Zamana...
Derler Ya,
Taş Yerinde Ağırdır,
Ben Artık Sevmelere Körüm,
Hem de Sağır...
Bana Sadık Kalan Dostlarımla;
Sigaram ve Yalnızlığımla Baş Başayım...
Ben Aynıyım...
Bırakamadım Sigarayı Hala...
Kimseden Daha Eksik Değilim,
Acılarından Daha Fazla da Değilim...
Sadece İçimdeki Boşluk Daha Büyük …
Çok mu “Yenik” Duruyorum?
Suçlu Kimdi?
Kim Daha Masumdu?
Duyan mı?
Haykıran mı?
Neydi Ayrılık?
Ölmek mi?
Yaşamak mı?
Yoksa Kimliksiz Bir Yokluğa Karışmak mı?
Kimdi Gidenler?
Gecenin Rengine Bürünenler?
Ya Dönmeyenler?
Sancıyı Tenlerde Biriktirenler?
Hayattan Daha Kaç "An" Çalabilirim?
Kaç Bakış Yüklenebilirim Omuzlarıma?
Kaç Tebessüm Daha Biriktirebilirim Avuçlarımda?
Soruyorum Kendime...
Bir Kez Daha Düşünüyorum...
"Yarınım Var mı Benim"...
Yine Kararsızım…
Yönsüz Akşamlara Susarken,
Yarım Kalıyor Yüzümde Beliren Gülüş...
Sesimde Titreyen Tını,
Bakışlarımdaki Öfke,
Dilimdeki Kahkaha,
Yüreğimdeki Dua İle
Daha Kaç Sustuğum Kadar Çığlık Borçlanıyorum Hayata?
Varmak İstediğim Yerde Değilim
Vurmak İstediği Yerde Değil Gölgem...
"Bir Şeyim Yok,
İyiyim" Desem de,
İki Soru Bir Cevap Değil Bende...
Hiçbir Şey Aynı Değil...
Dudaklarım Sus Yorgunu...
Gün Gelir Değişir Elbet Zaman...
Korkuyu Yener,
Umuda Ulaşırım,
Anlarım O Vakit Solumda Duran Sızıyı...
Bir Tutam Cesaret,
Biraz Umut Doldururum Ceplerime...
Bulutlardan Bir Tutam Mavi Koparır,
Silerim Hazan Rengi Sancıları İçimden...

Gelişleri Zamansız Olanın,
YanıtlaSilGidişlerini Durdurma...
Çünkü Birine Veda Etmek,
Onu İstemeyerek Öldürmek Gibi Bir Şey...