Bazı İnsanlar Zaman Kaybıdır!

Suskun Bir Gönle, 
Yorgun Bir Sabıra, 
Bekleyişlere, 
Özleyişlere, 
Geceyi Sabaha Bağlayışlara, 
Gözyaşıyla Geçen Mevsimlere Değmiyor! 
Değmeyecek İnsanlar İçin, 
Boşuna Kalbini Yorma! 
Boşver! 
Duyma Gönlünün Hasret Narasını... 

Yapma! 
Gönlünün Sızısını Cümlelere Döküp, 
Yanardağı Harlama! 
Uykusuzluğu, 
Bekleyişi, 
Yarım Kalmışlığı Kağıtlara Kazıma! 
Sağır Bir Kalbin Kapısında, 
Kendini Günlerce Anlatma! 

Yapma! 
Kördüğüm Olmuş Susuşların, 
Gözyaşını Ezberlemiş Duvarların,
Yitirilmiş Yılların Müdavimi Olup, 
Kendi Mezarını Sessizce Kazma! 

Bil ki; 
Hiçbir Sabır Bitmiş Bir Aşkın Hikayesini Yeniden Yazamaz... 

Bil ki; 
Bazı İnsanlar Zaman Kaybıdır! 
Gülüşüne Engel Olanları, 
Gözünü Gözünden Kaçıranlları, 
Sil Gitsin! 

Sevmeyi, 
Sevilmeyi Bilen İnsanları, 
Kirpiklerinin Sayısını Ezberleyenleri, 
Gördüklerini Aklına Mıhlayıp
Göremediklerini Ruhuyla Hissedenleri,
Sev Gitsin! 

Onları Sevmek,
Ellerini Tutmak  Sonsuzluğa Dokunmak, 
İmkansızları Başarmak Gibidir... 

Ve Bil ki; 
Hasretle Körüklenen Gecelerden,
Mutlu Yarınlar Doğmaz!