Fazla Söze Gerek Yok!

 Atılan Çelmeler Yüreğime Denk Gelse de, 
Yıkamadı Beni Zaman... 
Durduramadı Yılları, 
Durduramadı Anları... 
Hüzünler, 
Girdaplar, 
Acılar Yaşasam da, 
Saniyeler, 
Dakikalar, 
Saatler Karabasan Olsa da, 
Üşüyen Yanlarım Soluğuma Yapışsa da, 
Gecenin Derinliğinde, 
Devinimler İçinde, 
Umutların Tükenişe Durduğu Yerde, 
Yine Ayaktayım, 
Yine Yazıyorum... 
Son Kez mi Sindiriyorum, 
Son Kez mi Taşıyorum İçimin Karanlıklarını, 
Yüreğimi Dağlayan Yalnızlıkları, 
Duygularımın Baharsız Bahçelerini, 
Bilmiyorum! 
Beynim Durmuş...
Hiç Bir Şey Düşünemiyorum... 
Hayata Sağır Duygularım... 
Her Zaman ki Yerimde Değil, 
Biraz Daha Karanlık Bir Yerdeyim... 
Ne Yöne Baksam Gözlerim Yaşarıyor... 
Gözlerim Hüznümü Kalbime Şikayet Ediyor... 
Sokak Lambaları Sis İçinde, 
Yağmur Sessiz Yağıyor... 
Nasıl Bir Yokoluş Bu! 
Nasıl Bir Zelzele! 
O Kadar Yabancıyım ki Kendime, 
Mevsimlere, 
Yıllara, 
Aylara... 
Ümitlerimin Rengini Nerede Kaybettim, 
Duygularımın İdam Fermanını Kim Vermiş? 
Hatırlamıyorum! 
Eksik Kalmak, 
Lal Olmak, 
Herşeye Susmak Nefessiz Kalmak Gibi... 
Özledim Sesimi, 
Nefesimi, 
Tebessümlerimi, 
Bekleyişlerimi,
Özledim Her Halimi... 
Sessizliğin Renginde Bir Kefen Var Üzerimde... 
Gündüzler,
Geceler Taşınmaz Bir Yük, 
Dünyam Ölü Bir Sessizlik... 
Uzaktan Uzağa, 
Usul Usul,  
Mevsimler Birbiri Ardına Akarak,
Bir Bilinmeze Gidiyor, 
Her Şey Bir Bir Yitiyor... 
Kanat Çırptıkça Yorgun Düştüm, 
Yıprandım... 
Sustum Acılarımı İçime... 
Düşlerimin, 
Duygularımın Kül Bastım Üzerine... 
Titreyen Yüreğimde Sonbaharın Sarı Eli Var...
İçimdeki Gizler Fay Çizgisinde...
Karanlıklar İçinde, 
Şifasız Bir Hastayım... 
Ne Bir Arzum Var, 
Ne de Bir İstek... 
Gözlerim Kapanırken, 
Ne Birini Yanımda İsterim, 
Ne de Elimi Tutacak Bir El... 
Fazla Söze Gerek Yok,
Hayat Tünelinin Umutlarca Uzak, 
Derin Boşluğu İçindeyim...