Çok Yorgunum!

 Kızgınlıklarım Yorgun, 
Acılarım Uykuda... 
Küllenişinin Üzerinden Nice Ayazlar Geçti, 
Nice Baharlar Bitti... 
Ellerim, 
Gözlerim, 
Yüreğim Bütün Acıları Sinesine Çekti... 
Zaman Artık Çok Hızlı Çarpmaya Başladı Çehreme... 
Yıkıntılarımdan Yeni Bir Dünya İnşa Etmeden, 
Umutlarımın Hepsini Onu Beklediğim Zamanlarda Bırakarak, 
Karanlık Bir Hayatın Yolunda Ağır Aksak Yürüyorum...  
Umudu Saklayacak Yarınları Kalmayan Bir İnsanın, 
Hayata Meydan Okuyarak Güneşi Beklemesi, 
Hiçliği Var Etmek İçin Aydınlık Yarınlara Yelken Açması Anlamsızdı Zaten... 
Sabahın Köründe, 
Gecenin Yarısında, 
Uykularımın Arasında, 
Günümün Tam Ortasında, 
Olduğu,
Olmadığı Her Yerde Onu Beklemiyorum... 
Yüreğim Artık Ayaz, 
Gözlerim Sonbahar, 
Yastığım Islak, 
Ellerim Soğuk...
Öyle Ağır Geliyor ki Her Şey, 
Çok Yorgunum!