1 Ekim 2026 Perşembe

Kolaydır "Seni Çok Seviyorum" Demek

Satır Aralarında Farklı Anlamlar, 
Satır Aralarında Gönül Yorgunluklarım... 
Dudaklarım Titriyor... 
Söylemek İsteyip, 
Söyleyemediğim Her Şey, 
Gözlerimden Yüreğime Akıyor... 
O Kadar Çok Anlatmam Gereken Duygum Var ki; 
Söz Olarak İçimde Birikmiş, 
Dinlemez, 
Duymaz Diye Sustuğum... 

Çıkmaz Bir Sokakta Tek Başımayım... 
Omuzlarımda Bir Hayli Ağır Yük, 
İçimde Yine Aynı Ağrı, 
Kalbim Yine Ellerimde... 
Yine Ayazlarda Donuyor, 
Yangınlarda Yanıyorum... 
Ümitlerimi, 
Hayallerimi, 
Düşlerimi Zamansız Hasat Vurmuş Olsa da; 
Sabırla Ördüğüm,
Zamanla Düzelir Diye İnandığım Yalanlarım Var...

Bir Girdap Var İçimde,
Garip Bir Durgunluk Hali...
Canımı Acıtıyor Her Şey,
Her Şey Acıtıyor Canımı...
Yüreğimin Dar Sokaklarına,
Nefessiz Yolculuklarım Var...
Derin Sızıların Olduğu,
Çıkmazlara Varan Yollarım,
Ruhumu Saran,
Geçer Zannedip Geçmeyen Ağrılarım Var...
Ona Karışmışlığım,
Susamışlığım Var...
Işıksızım, 
Mahzun, 
Kırgın, 
Karamsar,
Üzgün, 
Ve Tarumar...
Yalnızlık,
Yoksunluk,
Fukaralık Gibi Bir Şey Bu...
Bir Çıkmaz,
Baştan Sona Bir Gidiş...
Kalbin Haritasında Yolu Yitiriş...

Öyle Bir Zaman ki; 
Geçmiyor Saatler,
Avuçlarım Nemleniyor Gözlerim Yerine...
Bazen Cümlelerin Anlamını Yükleniyorum Kalemime,
Bazen de Derinlerimde Bir Yerlerde Saklıyorum,
Lal Oluyorum Her Şeye...
Yüreğim Tutuklu Kalıyor Kalemimde,
Dökülmüyor Satırlara...

Sevgi Uzaklarda, 
Çok Uzaklarda... 
Hasret, 
Özlem Uzaklarda... 
Yaşam Uzaklarda... 
Beklenen Uzaklarda, 
Çok Uzaklarda... 
Biri Var Orada, 
Günlerin, 
Ayların, 
Yılların Tükenmediği Bir Yerde, 
Uzakta, 
Çok Uzakta Biri Var... 
Derin İç Çekişlerimde, 
Bulutlanan Gözlerimde Saklayıp, 
İçimde Taşıdığım, 
Ama Yaşayamadığım... 
Nefesimde Hissettiğim,
Ama İçime Çekemediğim Biri Var... 

Ne Kadar Oldu; 
Umutlarım Avuçlarımda,
Düşlerimi Zamansız Zamanlarda Bıraktığım?
Düşlerimi Yağmur Tanelerinden Topladığım?
Yorgun Gözlerimi Aynalarda Seyrettiğim?
Gündoğumlarından Düşürülen Düşlerimi Topladığım?
Kaç Yıl Geçti Kanattığı Hayallerimin Üzerinden?
Kaç Mevsim Baharsız Kaldım?
Hani Layık Olmadığımı Bilerek, 
İç Çekerek,
Bir Yüreğin Kapısında Beklediğim?
Cesaretimi Topladıkça Yüreğinin Kapısına Tekrar Tekrar Gelişlerim?
Bir Işık Görme Hevesiyle Yaklaşabildiğim Kadar Yaklaşışım?
Bu Kaçıncı; 
Beni Yokluğuyla Terbiye Ettiği Geceleri,
Attırdığı Sessiz Çığlıkları,
Gündüz Yaşattığın Geceleri Kaleme Alışım?
Ama Sesim Geçemedi Yüreğinin Duvarlarından İçeri,
İçerlerime Battı  Hep Sessiz Haykırışlarım,
Kendinden Yoksun Bırakışları,
En Kötüsü de Benden Aldıkları,
Kendi İçin Beni Bende Yitirişleri...

Ben ki; Kendimi Yok Edercesine,
Ne Çok Unutmaya Çalıştım... 
Ne Çok Nefes Almaktan Korktum,
Ondan Bir Koku Gelir Diye...
Ne Çok Ayak İzlerine Basarım Diye,
Yürüdüğü Yollardan Uzak Durdum, 
En Çok da Gözlerimi Korudum Uykularımdan,
Rüyalarımda Onu Görürüm Diye...
Onu Kelimelerimden Çıkarmak İstedikçe,
Yağmur Gibi Yağdı Yokluğunun Sızıları...
Parmak Uçlarımdan Dökülen Binlerce Sızılı Satır,
Damarlarından Süzülüp Yüreğime Aktı...
O Geldikçe Aklıma,
Göğsüne Yaslayamadığım Başım Bir Külçe Oldu Omzuma... 
Perdeleri Kapatıp, 
Işıkları Söndürdüğünde; 
Ellerimin Suskunluğunda Düşler Sığdırdım Mısralarıma...
Hayalini Çizdim Gökkuşağının Renkleri Arasına... 
Öyle Büyüktü ki Varlığı; Beni Aştı,
Ama Ona Ulaşmadı,
Bundandı İşte Ben Onu Hep Uzak Sevdim, 
Hep Uzak Öptüm...
Onu Düşünürken, 
Gecenin Zifiri Perdesine Resmini Düşürdüm Gökkuşağı Renginde...
Sensizliği Adımları Ruhumun Tavanıda Gezindikçe,
Tenimde Teninin Nemini Hissettikçe,
Ona Uzanan Ellerim Hayalline Dokundu, 
Sevgisini Tuttu Aşkından Tir Tir Titreyen Ellerim...
Aldığım Her Nefeste Kokusunu Duydukça,
Verdiği Her Nefes Tenime Değdi,
Kalp Atışlarımı Titretti,
Yüreğimin Kıpırtısında Hayat Buldu Sureti...
Adı Yok Ona Yazdığım Şiirlerin,
Bende ki Yokluğunun,
Geçen Zaman Teselli Etmiyor,
Ruhumu Avutmuyor...
Yüreğimin Kaldırımları Onun Varlığına Aşina Ya?
Ne Tarafa Baksam "O" Duruyor Karşımda...
O Benim Gökkuşağım Oldu,
Karanlıklarımdan Aydınlığa Çıkardı...
Rüzgarım Oldu,
Sevda Okyanuslarına Savurdu...
Yüreğim Oldu,
Özgürce Damarlarımda Dolaştı...
Nefesim Oldu,
İçime Çektiğim Her An Yaşattı...
O Benim Baktıkça Bakasım,
Sevdikçe Sevesim Gelen,
Canıma Can,
Ömrüme Ömür Oldu...
Üzerine Titrediğim,
Sevdiğim,
Kaybetmekten Korktuğum Vazgeçilmezim Oldu...
O Bilmese de, 
Her Yağan Yağmurda Yağmur Damlalarıyla Gözlerinden Akıp, 
Buse Kondurdum Yanaklarına,
O Bilmeden Ona Sarıldım...

Biliyorum, Kolaydır "Seni Seviyorum" Demek,
Zor Olan Taşıdığı Yükü Kaldırabilmek,
Ki Bakışı Bana Uzaktan Bakarken, 
Nefesin Uzakta Solurken Hayat Bende Durmuş Sanki...
Böyle Uzaktan Severken Yetmiyor Satırlar, 
Doldurmuyor Yerini... 
İçimde Kocaman Bir "O" Var,
Kalbimde Onu Her An Hissediyorum...
Ben Onu, O Yokken Yaşarken,
Sessizliklerde Sesini Duyarken,
Kocaman Bir "Hiç!" Oluyorum,
Ama Yine de Ben Her Nefeste Onu İçime Çekiyorum...
Ki Ben Umutsuzca, 
Beklentisizce
Hayallerimin Derinliğince,
Yüzlerce Mesafe Uzağından Sevdim...
İlkbahardan Sonra Yazı Beklerken Birden Bastıran Karakış Gibi Bir Şey Bu Aşk;
Titreten,
Sızlatan Bir Ayaz...
Gözlerimden Akan Yaş, 
Tarafından Görülmeyen...
Onunla Yaşanmak İsteyip te,
Yaşanamayan Anlara Özlem,
Yüreğimde Bir Sızı,
Canını Acıtan...

Ömrün Ona Sürgünken,
Yüreğimde Gözlerinin Kahvesi Var,
Bir de Yokluğunun Nefesi...
Görülmeyen Bir Hasret Bende,
Mesafelerin Ötesinden Sıcak Bir Dokunuş,
Yüreğimin Parmaklarımdan Akışı,
Suskunluğumun Dili,
Gecelerimin Dokunuşu,
Titreyen Mısralarımda Bahsettiğim Sevdam,
Yazılmayı Bekleyen, 
Bir Ömür Yazılmaya Devam Eden...
Ki Cümlelerimde Hep Onu Anlattım,
Birikip Sel Oldu, 
İçime Aktı,
Kim Çıkarsa Çıksın Karşıma, 
Kim Uzatırsa Uzatsın Ellerini, 
Parmak İzi Tenime Bulaşmasın Diye Geri Çekildim,
Çünkü "O" Öyle Güzel İzler Bıraktı ki Üzerimde;
Silinmez, 
Kazınmaz, 
Atılmaz...

Bölüşemedik İşte Sabahları Sıcacık Bir Çayı,
Tebessümle Uyanamadık Sabahları,
Uyku Mahmurluğunda Öpüp,
Başımı Göğsüne Yaslayıp,
Sayamadım İşte Benim İçin Atan Nabzını...
Oysa Sevdasını Öyle Bir Serpmişti ki Kalbime,
Ruhunun Tebessümü Öyle Yayılmıştı ki Gönlümün İklimine,
Utanmıştım Bunca Yıl Kurak Topraklarda Yaşadığıma...

O ki; Başkasıyla Olabilir, 
Birbirlerini Sevebilirler de, 
Ama "O" Hala Benim Her Şeyim...
İçimde Ondan Bir Sevda Var Yalnızlıklarımla Büyüttüğüm,
Ve Ben Artık Anladım ki; 
O Unutmam İçin Dağlar Yürümeli,
Denizler Kaynamalı,
Yani Kıyamet Kopmalı... 

Bu Aşk,
Gözlerimi Kapattığımda Karşımda Beliren,
Sonu Olmayan,
Tutamadığım,
Dokunamadığım,
Sıcaklığını Hissedemediğim,
Gerçeğini Göremediğim Bir Hayal Olsa da...

Bu Aşk, 
Düşünmeden Gidilen,
Ne İle Karşılaşacağımı Bilmeden,
Bir Yol Ayrımında Kaybolmak Olsa da...

Bu Aşk, 
Sevip,
Hücrelerime Kadar Hissedip,
Her Anımda Seni Düşünerek,
Yaşayarak,
Bir Sevgide Kaybolup
Sürüklenmek Olsa da...

Bu Aşk, 
Sönsün Diye Beklediğim,
Ama Bir Türlü Söndüremediğim...
Söndürmek İstedikçe,
Daha Çok Alevlendirdiğim,
Aşk Gibi,
Sevda Gibi,
Hasret Gibi,
Ne Yöne Savuracağı Bilinmeyen Rüzgar Gibi...

Bu Aşk, 
Tarafından Görülmeyen,
Gözlerimden Akan Bir Damla Yaş,
Bir Umut Diye Yalvaran,
Masum Bakış... 

Bu Aşk, 
Benliğinde,
Gönlümün Kuytu Köşelerinde, 
Tek Acizliğim Olsa da,
Ondan Öncesi Yoktu...
Hiç Olmadı...

O En Güzel Sevdiğim,
En Özel Öptüğüm,
Dileğim, 
Gurbetim,
Umutlarım,
Ulaşılmazım,
Hayallerimde Bir Resim,
Ruhumu Yaralayan Bir Yangın,
Günler,
Geceler Boyunca Kanayıp Duran Bir Yara Olsa da,
Bu Aşkın; Dünü,
Bugünü,
Yarını Olmasa da,
Her Gün, 
Her Gece...
Her Saat,
Her Saniye Yanımda...
O Dualarımda,
Ruhumun Özleminde...

İliklerime Kadar Hüznüm Var...
Nedeni Önemli Değil...
Her Sabah Yalnızlığa Uyanışım,
Her Gece Çaresizliğe Uykusuz Kalışım, 
Çektiğim Acılara Yeter  Nasılsa...
Öylesine Şikayetçiyim ki Bu Bedenden,
Ruhtan,
Ben, 
Ölesiye Şikayetçiyim Benden!

Şimdi Haykırsam,
Anlatsam,
Ağlasam...
Desem ki; 
Bu Son Sonbahar,
Kirpiklerimden Avuçlarıma Düşen Son Yağmur Damlaları,
Son Çırpınışlar...
Desem ki;
Bu Aşk İlk,
Bu Aşk Son,
Bu Son, Son!
Bu Son Olsun,
Bu Son...

Belki de Sıradan Bir Kaç Kelimedir Yazdıklarım...
Belki de Yazdığım Her Harf Farklı Değildir Diğerlerinden...
Bakışlarımı Solduran Issızlığa, 
Cümle Cümle, 
Mısra Mısra Yandığım Yaralarıma, 
Onarılması İmkansız Kırıklarıma, 
Göğsümde Dolaşan Sancılarıma, 
Alışmaya Çalışıyorum...
Yaşam Nefes Almaktan İbaret İse
Her Yeni Güne Gözlerini Açmak, 
Günün Getirdiklerini Kabullenmek İse,
İyiyim!




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.