Günün Doğum Sancısı

 Buralarda Yıllar Hala Issızlığını Koruyor... 
Güneş Yükselmiş, 
Yollar Hareketlenmişmi Bilmiyorum... 
Hayatın Bana Reva Gördüğü, 
Düşler Sağanağı Altında, 
Islak, 
Soğuk, 
Ürkütücü Kör Karanlıklar, 
Aysız Geceler, 
Işıksız Odalar, 
Güneşsiz Sabahlar, 
Hüküm Giymiş Şiirler, 
Hüzün Sarısına Sığınmış Duvarlar, 
Yeşermeyen Umutlar, 
İçi Boşaltılmış Hayaller, 
Karanlık, 
Dipsiz Kuyular... 
Kimim Ben? 
Neyim? 
Neresindeyim Hayatın? 
Ne Verdi ki Hayat Bana? 
Ne Bekliyorum?
Bunu Anlamak Kolay, 
Zor Olan Kabullenmek... 
Ki Ben Örselenmiş, 
Heder Olmuş Bir Yüreğim...
Mutluluk Bana Rüyalarımı Parselleyen, 
Renksiz Bir Fotoğraftır... 
Dağların Doruklarındaki Ağıttır... 
Kaf Dağının Ardı Kadar Uzak,  
Karanlıklar Kadar Bahtı Karadır...
Sayfalar Arasında Kalmış Kuru Bir Yapraktır... 
Güz Sancısı Gibi Hicran Yarası!
Gecelerin Kapısında Bekleyen, 
Günbatımlarında,
Günün Doğum Sancısıdır...